| تبليغات | X |
|
یک سال دیگر گذشت و من تولدم را جشن می گیرم... یک سال دیگر گذشت و لبخند های پژمرده هنوز روی لبانم اند و صلاح رفتن نمی بینند. وشیشه ی اشک های من هنوز لبریز است. مژگان خیس من باز هم انتظار طلوع می کشند تا طلوعی ببینند و پنجره را باز کنند اما من که جور دیگر دیده ام پس... باشد... امسال هم تولدم را جشن می گیرم. خوب فکر می کنم که در این یک سال بر من چه گذشت که چشمانم در جستجوی چه بوده قلبم برای چه می تپیده هیچ... هیچ... باور کن... من امسال هم تولدم را جشن می گیرم.
بودیم و کسی قدر ندانست که هستیم باشد که نباشیم و بدانند که بودیم سلام حالتون که خوبه؟؟؟ اگه خوبید که هیچی،اما اگه خوب نیستید امیدوارم که خوب بشید!!! اومدم ازتون خداحافظی کنم البته خداحافظی خداحافظی نه... ولی خب، اول مهر و درس و حساب و زندگی و... . . . به عمق اون شعر بالا که برید،محشره،فوق العاده است اما در مورد من نمی خواد برید به عمق چون من تو نت دوستای خوبی دارم میام اما کم(نه که تا الآنش خیلی زیاد می اومدم!!!) برای یه مدتی بذارید یخم آب بشه... به قول وحید جلیلوند عزیز: از همه ی بودنتان سپاسگزار و از همه ی نبودنم عذزخواهم. میام پیشتون به یادم باشید،به یادتون هستم. راستی عیدتون مبارک امضاء:نسترن(پرزندگی)
امشب رحمت دوست جاری است... مانند رود... نه! مانند باران... اگر دلتان لرزید بغضتان ترکید کسی اینجا محتاج دعاست. التماس دعا یا علی
حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم و حرف هایی هست برای نگفتن حرف هایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند. و سرمایه ی ماورائی هرکس حرف هایی است که برای نگفتن دارد حرف هایی که پاره های بودن آدمی اند و بیان نمی شوند، مگر آنکه مخاطب خویش را بیایند. شاندل
دنیا را بد ساخته اند کسی را که دوست داری، دوستت ندارد کسی که تو را دوست دارد، دوستش نداری اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد، به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسند و این رنج است زندگی یعنی این... (دکتر علی شریعتی)
چند روزی است در این اتاق تاریک و خاموش کاری ندارم جز اشک، سکوت، فکر، فکر و فکر خواستم مثل همیشه با اون بالاییه با اونیکه همیشه دلم رو روشن تر از آینه صیقل می ده، اونیکه احساس جاودانه ی خوب بودن رو در من زنده می کنه، و توی این بی کران هستی پناهگاه امن منهچ حرف بزنم، درد دل کنم، ازش کمک بخوام... اما کلمه ها همه ناتوانند و زبان من قاصر از گفتن یک سلام فقط صدای تپش قلبم را می شنوم و همهمه سکوت برای فریادی عمیق... اما الآن می خوام بنویسم به همون بالاییه، به خدای خودم... سلام دارم برای تو می نویسم برای تو یگانه معبود می خواهم بنویسم بگذار همه چیز را برایت بگویم، همه چیز... وقتی دستان ناتوانم را در پناه دستان سخاوتمندت می گیری، چه احساس سبزی را روانه ی وجودم میکنی اما حیف حیف که چند روزی است این احساس در من زنده نمی شود می دانم... می دانم عیب از این بنده ی توست از این منی که... امید را از تو می آموزم وقتی هنوز به انسان خطاکاری مثل من امید داری دل من، این تنهای معصوم، این قفس کوچک تنهایی... چگونه می تواند از بی نهایتی چون تو ناامید شود؟؟؟!!!
چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی خلیل آتشین سخن ؛ تبر به دوش بت شکن خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی برای ما که خسته ایم نه؛ ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام دوباره صبح؛ ظهر ؛ نه غروب شد نیامدی
میلاد باسعادت حضرت مهدی(عج) رو به همه ی شما عزیزان تبریک میگم.
در شبان غم تنهایی خویش عابد چشم سخنگوی توام من در این تاریکی من در این تیره شب جانفرسا زائر ظلمت گیسوی توام گیسوان تو پریشان تر از اندیشه من گیسوان تو شب بی پایان جنگل عطرآلود شکن گیسوی تو موج دریای خیال کاش با زورق اندیشه شبی از شط گیسوی مواج تو من بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم کاش بر این شط مواج سیاه همه عمر سفر می کردم من هنوز از اثر عطر نفس های تو سرشار سرور گیسوان تو در اندیشه من گرم رقصی موزون کاشکی پنجه ی من در شب گیسوی پرپیچ تو راهی می جست چشم من چشمه ی زاینده ی اشک گونه ام بستر رود کاشکی همچون حبابی بر آب در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
|
About
در این دنیای نامردان که مردانش عصا از کور می دزدند Archivesآبان 1388شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 مرداد 1387 Links
مهسا جون (سؤالات کامپیوتر و برنامه نویسی) |
